مــ ــنـــ ـــو ی و بـــ ـــلا گ
وبلاگ
تماس
نــ ـو یــ ـــســـــــ ــنـــ ـد ه
شـهاب
آ ر شـــــــــــــــــــ ــيـــ ــو
فروردین ۸٩
اسفند ۸۸
بهمن ۸۸
دی ۸۸
آذر ۸۸
آبان ۸۸
مهر ۸۸
شهریور ۸۸
امرداد ۸۸
تیر ۸۸
خرداد ۸۸
اردیبهشت ۸۸
فروردین ۸۸
اسفند ۸٧
بهمن ۸٧
دی ۸٧
آذر ۸٧
آبان ۸٧
مهر ۸٧
شهریور ۸٧
امرداد ۸٧
تیر ۸٧
خرداد ۸٧
اردیبهشت ۸٧
فروردین ۸٧
اسفند ۸٦
بهمن ۸٦
دی ۸٦
آبان ۸٦
مهر ۸٦
شهریور ۸٦
امرداد ۸٦
تیر ۸٦
خرداد ۸٦
اردیبهشت ۸٦
فروردین ۸٦
اسفند ۸٥
بهمن ۸٥
دی ۸٥
آذر ۸٥
آبان ۸٥
مهر ۸٥
شهریور ۸٥
امرداد ۸٥
تیر ۸٥
خرداد ۸٥
اردیبهشت ۸٥
بهمن ۸٤
دی ۸٤
امرداد ۸٤
خرداد ۸٤
اردیبهشت ۸٤
اسفند ۸۳
بهمن ۸۳
دی ۸۳
آذر ۸۳
آبان ۸۳
شهریور ۸۳
امرداد ۸۳
تیر ۸۳
خرداد ۸۳
اردیبهشت ۸۳
فروردین ۸۳
اسفند ۸٢
بهمن ۸٢
دی ۸٢
آذر ۸٢
آبان ۸٢
مهر ۸٢
شهریور ۸٢
امرداد ۸٢
تیر ۸٢
خرداد ۸٢
اردیبهشت ۸٢
فروردین ۸٢
اسفند ۸۱
لـ ـیـ ـنـ ـک سـ ـا یـ ـت هـ ـا
پرشین بلاگ
Google
iGoogle
Gmail
Yahoo
facebook
Meebo
photobucket
Sharemation
Photo
IMDb
زندگی نامه ی مشاهیر و نامداران ایران
سینمای ما
موسیقی ما
آخرین نتایج مسابقات فوتبال
لـ ـیـ ـنـ ـک و بـ ـلا گ هـ ـا
کـسـی دیـگـر
ساده ی ناب
خــوشــه چـیـن
روسپیگری
زرافه ای در میان جمع
بــازی آخـر
روبــان ســفـیـد
تب 41 درجـه
Cold As Fire
پـایـیـز
عـلـی کـوچیکـه
پــدرام
Pell Mell
آسـتانه
خـیــال
آلـبـوم
فـیـلـم
جـاسـوس اجـاره ای
هذیان های یک بیمار روانی
مثل همه ی عصـر ها
طرح هایی بر دیواره ی غار
روزی روزگاری سرزمین من
پـایـیـزان
کـاکـتـوس
عـیـنـک
هـیـچ کـس
جـنـون جـوانی
نقطه ی تو خـالی
دلـتـنـگی های مـن
نوشته های خانوم میم
زیبایی ام را پشت در می گذارم
دیوار واسه خط خطی
نـارتسـیـس
دخترک هیچ نیست
دردهای من و ما
دانشـمـنـد دیـوانـه
حرف های من با خودم
کـبـوتـر زخـمـی
بـیـلـی و مـن
قطعه ای از خدا
به سـادگـی
مـطـرود
مهندسی صنایع
شام مـهـتـاب من
کـاغـذ بـاد
خـدا در آتـش
داداشـی و مـن
تقدیم به خــــــــــــــــــودم...
مگر صدای من از ته چاه می آید؟!!
راه در جهان یکی است و آن راه راستی است
آ مــــ ـــــا ر و بــــ ــــلا گ 
آدم هر قدر هم که اشتباهش بزرگ باشد به کلی از دست نمی رود !
به نقل از کتاب شوخی ؛ میلان کوندرا
پيام هاي ديگران () لینک ایـن نوشتـه ۱۳۸٥/۱۱/۳٠
سر به کویر بگذارم و به سوی بی نهایت به پیش روم ؛ از خلصه ی مدهوش کننده ی سراب سیراب شوم ، شاید تشنگی ام فرو نشیند ،
شاید حقیقیت از پشت تپه های شنی رخ نماید و عشق اعتراف کند ، اعتراف به آنچه همه می دانند : کوری !
خشت ها بی هیچ ملاتی (؟) در آغوش ، قصری رویایی ساخته بودند که به عطسه ای فرو نشست ، می ترسم خشت های وجودم ریخته باشد و تو ظالمانه از این فروپاشی لذت بری ،
کی می گه تو منو هم دوست داری ؟
به سوی بی خبری فرار می کنم و در جستجوی خبرم ؛
حتی سنگ ها هم میخکوب شده اند بر جای خویش و من این توّهم ویرانگر را می پرستم . . .
پيام هاي ديگران () لینک ایـن نوشتـه ۱۳۸٥/۱۱/٢٧
ازت گله دارم و در ضمن روم هم نمی شه تو چشات نیگا کنم ؛ ای لعنتی ! چرا منو فراموش کردی ؟ مگه نمی دونی چه گُهی هستم ؟!
عجب خری هستی ! آخه ازین واضح تر ؟ حتی سعی نمی کرد مخفی کنه !
پيام هاي ديگران () لینک ایـن نوشتـه ۱۳۸٥/۱۱/٢٤
توی آب نمک دارم زندگی می کنم ، شاید یه روزی به درد بخورم !
مگه نه ؟!
چند سال پیش که بحران اقتصادی کشورهای جنوب شرق آسیا را فرا گرفت ( کشورهایی مثل اندونزی ، مالزی ، کره و . . . ) یکی از سران این کشورها در مورد کشورش گفت : « تلاشهای پنجاه ساله ی مردم ما در این مدت کوتاه نابود شد ! » ولی جالب بود که بعد از گذر از بحران مذکور کشورهای این منطقه به سرعت راه پیشرفت خود را طی کرده و دیگر برایشان پنجاه سال زمان نیاز نبود تا به جایگاه قبلی باز گردند و امروز می بینیم که این کشورها چگونه روز به روز به پیشرفت هایشان ادامه می دهند .
چنین نمونه هایی را می توانیم باز هم در صد سال گذشته ببینیم ، مثلاً کشورهای اروپایی بعد از جنگ جهانی که بسیاری از امکانات ، تأسیسات و نیروهایشان را از دست دادند بار دیگر و با قدرتی بیشتر کشورهای خود را در مسیر رشد و ترقی قرار دادند و . .
در واقع چنین بحران هایی این کشورها را به نقطه ی صفر باز نگرداند ، شاید امکانات فیزیکی نابود شدند ولی تفکر و نگرشی که باعث قدرت آنها شده بود پا برجا ماند و حتی قدرت گرفت ؛ در دنیای امروز دیگر مواد معدنی و نعمات خدادادی گر چه مؤثرند ولی حرف اول را نمی زنند . تفاوت اصلی کشورهای پیشرفته و در حال توسعه یا بهتر بگوییم عقب مانده چون ما در وجود و یا عدم این طرز تفکر و نگرش است .
باعث بسی تأسف است این تفاوت را می توانیم بارها و بارها در هر روز در محیط اطراف خود ببینیم .
به طور مثال در انتخاب واحد این ترم دانشگاه ما در حالیکه به نظر می آمد مشکل قدیمی و چندین ساله ی این دانشگاه در این زمینه ( انتخاب واحد دستی ) حل شده است و مانند دانشگاه های دیگر از اینترنت برای این امر استفاده می شود ، در عمل دیدیم اثرات آن تفکر که باعث عقب بودن ما از دنیای پیشرفته ی امروز بوده است به شکل برجسته ، دردناک و مضحکی وجود دارد .
تفکرات پوسیده ی تفکیک جنسی حتی در اینترنت هم دست از سر ما بر نداشت ! در ترم های گذشته با توجه به تراکم افراد در صف های انتخاب واحد کمی قابل توجیه بود که زمان انتخاب واحد دختران و پسران ( خواهران و برادران ! ) متفاوت باشد ولی طبق چه استدلالی در اینترنت هم باید این تفکیک وجود می داشت موضوعی بود که یک ناظر را می خنداند و یک فرد درگیر در این حماقت را تا سر حد جنون عصبانی می کند ! حالا در فضای مجازی چگونه بدن افراد تماس فیزیکی با هم خواهد داشت و باعث زیر پا گذاشته شدن فرامین مذهبی خواهد شد ، الله اعلم !
البته این رخداد برای خانم ها بسیار مفید ارزیابی می شود چرا که تلافی تمام تضییع حقوقشان در سطح جامعه را بدین شکل از آقایان گرفتند و بهترین کلاس ها و زمان ها را بدست آوردند .
فقط می توان ابراز تأسف کرد .
پيام هاي ديگران () لینک ایـن نوشتـه ۱۳۸٥/۱۱/۱٥ نمی دونم این تعلیق تا کجا ادامه خواهد داشت ؟
ظاهراً تا زمانی که نخوای باور کنی ، تحقیر می شوی . .
ای کاش چیزی به نام حق ، حقیقت وجود داشت و پرده ها در می افتاد نه برای یافتن مقصر و تقصیر و چنین واژه های بچه گانه ای ، برای آرامش ؛ البته اگه چنین چیزی فقط یه توهم نباشه . .
وقتی می خواهید کسی را دوست داشته باشید خیلی بردبار و صبور می شوید و هنگامی که از کسی خوشتان نمی آید و می خواهید از او متنفر باشید روی اشتباه های او تمرکز م کنید .
این رفتار دیگران نیست که مشخص می کند که شما چه احساسی نسبت به آن ها داشته باشید ، این طرز نگرش شما نسبت به آن هاست .
ایده آلیست بودن محدودیت عمده ای در هر گونه رابطه است .
به نقل از دو منبع !
