پسر معمولی

گـ ـفـ ـتـ ـگـ ـو هـ ـا ی مـ ـن بـ ـا خـ ـو د م

رويا
نویسنده : شهاب - ساعت ۱٠:٢٥ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٢/۱/٢۳
 
نسلی را که پدران و مادران ما تشکيل داده اند نسلی اهل مطالعه هستند ؛ خصوصا در دوران جوانيشان؛ نسل بعدی را که ما یعنی فرزندان آنان تشکیل داده ایم افرادی تشکیل داده اند که میانه ای با کتاب ندارند. و بیشتر کتاب هایی مانند رمان های عشقی و کلا کتاب های تفریحی
و کم ارزش مورد مطالعه ایشان قرار می گیرد.

در این باره و دلایل این امر صحبت های بسیاری شده است ؛ یکی از دلایل مطرح شده عدم وجود تلویزیون؛ ماهواره ؛ اینترنت و .... در زمان آنان است که کاملا هم صحیح به نظر می رسد.
ولی به نظر من دلیل اصلی چیز دیگری است؛
نداشتن رویا!
پدران و مادران ما انسان هایی پر حرارت و ماجراجو با رویا هایی فراوان برای سرزمینشان بوده اند ؛ هر چند که الان به خاطر محقق نشدن ارزو هایشان ما آن ها را افرادی سر خورده ؛ عصبی و .... می بینیم.
متاسفانه این تحقق نیافتن رویا ها برای آنان باعث شده است از اینکه فرزندانشان رویا داشته باشند بترسند و نا خود آگاه ما را طوری تربیت کنند که به داشتن فکر ؛ رویا و باور مهمی عادت نکنیم.
به غیر از این شرایط بد اقتصادی و ......... جامعه سبب شده تا دغدغه های ما بسیار حقیر و نازل گردند؛ هم اکنون رفتن به دانشگاه ؛ داشتن خانه ؛ ماشین و...... ؛ ازدواجو اصولا مسایل عادی و روزمره زندگی آن چنان غیر قابل دستیابی و مشکل شده است که تبدیل به رویا شده در حالیکه رویا باید چیزی فراتر از این امور پیش پا افتاده باشد.
شاید همین نداشتن یک رویای واقعی است که دیگر انگیزه ای برای مطالعه باقی نگذارده است؛
کسی که مطالعه می کند باید یک رویا و یا یک هدف داشته باشد.
انسان های بی هدف ( بدون هدفی واقعی ) برای چه باید مطالعه کنند؟
شما بگویید!
تا بعد..................