پسر معمولی

گـ ـفـ ـتـ ـگـ ـو هـ ـا ی مـ ـن بـ ـا خـ ـو د م

اشکها و لبخند ها !
نویسنده : شهاب - ساعت ٢:٤٧ ‎ق.ظ روز ۱۳۸٢/۳/۸
 
الان چند دقيقه ای بيشتر نيست که بازی ميلان و يووه تموم شده.
بعد از دو ساعت و خورده ای حرص و جوش که باعث شده الان سرم در حال منفجر شدن باشه بالاخره خوشبختانه می تونم نفس راحتی بکشم.
ميلان تيمی که از ۹ سالگی يعنی سنی که تبديل به يک خوره فوتبال شدم دوستش دارم؛ بالاخره بعد از چندين سال از سال ۹۴ تا الان قهرمان شد.
--------------------------------------------میلان قهرمان شد----------------------------
بازی در کل بيشتر در دست ميلان بود و موقعيت های بيشتری رو هم بدست اورد.
يووه با اينکه ندود رو نداشت ولی در طول بازی شانس هايی داشت که ديگه نمی تونه عامل باختش رو به نبودن ندود مربوط کنه:
۱- يه گل ۱۰۰٪ ميلان رو داور قبول نکرد
۲-نزديک به ۴۰ دقيقه ميلان عملا ۱۰ نفره بود
ميلان استحقاق قهرمانی رو داشت
------------------------------------------------------------------------------------------------------
يه جا شنيدم که کسی می گفت شايد اگر فوتبال ۱۰۰۰ سال پيش هم وجود داشت مردم اون موقع اصلا به اون علاقه مند نمی شدند ؛ چون نبود هيجان در زندگيه روزمره دنيای ماشينی هست که باعث ميشه اين ورزش پر هيجان اينطوری مورد توجه قرار بگيره
------------------------------------------------------------------------------------------------------
من الانانقد هيجان زده ام که انگار نه انگار فردا ساعت ۷:۳۰ کلاس دارم!
اين روزا بايد فشار زيادی رو تحمل کنم چون امتحانا نزديکه و منم مثل ۹۹٪ دانشجوهای عزيز ايران زمين هنوز هيچی نخوندم!
تا بعد.........................