پسر معمولی

گـ ـفـ ـتـ ـگـ ـو هـ ـا ی مـ ـن بـ ـا خـ ـو د م

 
نویسنده : شهاب - ساعت ۱٠:٤٤ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٦/۱/٢٢
 

يكي مي گفت عصر ما عصر تنهاييه ، اما نه تنهاييه فيزيكي ...
اين روزا خيلي از آدم ها تنهان ، در حاليكه از دورانِ پارينه سنگي تا به حال هيچ وقت اين همه آدم رو زمين وول نمي خوردن !
اين دل آدماست كه تنهاست ، دلهايي كه محتاج يه نگاه ، يه آغوش ، يه بوسه ، يه لبخند و يه قلب صادق اند ...
حتي رابينسون كروزئه هم انقد تنها نبود كه همه ي اميدش ...همه ي اميدش به يه تلفن باشه !
اون اميد رو در يك بَلَم و درون خودش مي ساخت بي هيچ نيازي ...
جات خيلي خاليه ، حيف كه  ...