بـ ـخـ ـشـ ـش

وقتی نمی توانی ببخشی که آن ها را بزرگ تر از آنی که هستند بیانگاری ، یا انتظار داشته باشی همان طور ببینند که تو می بینی . . .
اگر از خود رها شوی ، بالاتر از خودت و خودش داستان را بنگری - داستانی که همیشه پشت مه ای از بد گمانی خواهد ماند - ، وقتی آن قدر بزرگ شوی که بتوانی خود را جای او بگذاری و درکش کنی ، می توانی ببخشی از ته ته دلت !
آرامشی نصیبم می شود که رشک بر انگیز است ،
و لبخندی بر لبانم جاری می شود که از قلبم جاری شده است ،
ای کاش تو نیز لبخند بزنی . . .
بخشش حسی درونی است فارغ از این که محق باشی یا نه ، مسأله حق نیست ، مسأله رها شدن از دستان کینه و تشویش است .
این زندگی بی ارزش تر و کوتاه تر از آن است که به خاطر چیزی شاد یا غمگین شویم . . .

بعد نوشت : سکوت خودش یه جور جوابه !                                       به نقل از یک فیلم

/ 28 نظر / 8 بازدید
نمایش نظرات قبلی
دخترک

ممنونم منم لینکتون میکنم[لبخند][گل]

شاه رخ

احتمالا به زودی دنبال پایه ی فحش دادن بگردم روی رفاقتت حساب کردما !

یه روزی. یه جایی. یه کسی

اگر روحت با بخشش آرام میگیرد یقیناً ببخش وگر نه..... سکوت همیشه نوعی جوابه . طرف مقابلت باید بخواد که بشنوه ...

یکی دیگه

عرض شود که ... من تا حالا این حس رو نداشتم که اونقدر بالا هستم که خودم و دیگران رو از بالا ببینم و تازه بعدش ببخشم یا نبخشم ... اون شرط اولش که اونقدر بزرگ بشی ، سخته !

سمانه

بخشش... خیلی سخته گاهی... خیلی

س.

الان و دوباره کامنت شما را دیدم.منظور خاصی از "طراحی صنعتی ما" داشتید؟؟یعنی شما هم جز دنیای این رشته هستید؟

شاه رخ

اون پست عشق اول همیشه فاجعه است به نظرم تیترش خیلی بی ربط نبودا سلام چه عجب بالاخره درست شد همرنگی فونت و زمینه رو میگما

L'petit ALI

منم وقتی می بخشم خیلی آرامش پیدا می کنم.البته نمی تونم آرامشو بعد از انتقامو انکار کنم !

خیال

خاطره اصن به نظرم وجود خارجی نداره! چرا اینجا آپ نمیشه؟!